sana.
aramızda bir insan boyu mesafe var. sen gözlerini yamacımdan geçirmemek adına uzaklara göndermişsin. çok zaman geçmiş yüreğinin sıcaklığını yüzümde hissetmeyeli. hissetmeyi iliklerimde bıraktım. sabahların uzanılamayan yakınlığını solurken adını ezberlediğim gecelerde, rüyalarımda nefes aldığın, nefesini aldığın ve geriye hiçbir yanını bırakmadığın bu sevdada.
bana gelmeyen yollarının yürünüyor olmasına da dargınım. beni sarmayan kollarının salınışına da hala. beni almayan yüreğinin hesap sorar haline, sana. seni bana getirmeyen, seni bana kılmayan düşüncelerine, ardında bir yığın bırakışına, bırakışına beni.
neden görmedin? neden sevmedin sana yanan yüreğimi günlerce? durmadan. seni soran, seni arayan, seni bulan gözlerimi... neden gelmedi ayakların? gelişini bayram kılacak bekleyişlerime...
şimdi sen bir insan boyu ötesindesin bedenimin. nasıl oluyor, nasıl oluyor da bakışlarını kaldırmıyorsun yüreğimden? nasıl oluyor, işte yine burada, benimle!
sebebi neyse, unut gitsin!
ben de elime yüzüme bulaştırdım, üstüme başıma sinen bu sevdayı. sen zaten, zaten hiç olmadın ki benimle.
Yorumlar
Yorum Gönder