gündüz!

-
  çok şey söylemek geliyor, çok şey söylemek içimden gündüz! bıraksalar avazım çıktığı kadar kusacağım lanetimi tüm sokaklara. bırakmıyorlar gündüz. beni. beni bu yaz akşamlarında rüzgarın sarhoşluğuna bırakmıyorlar ki asayım kendimi.
  çok zor, zor gündüz. yaşamak berduşluğu bir kere yapıştı yakasına entarimin. ah çiçekli entari! ah canları sürgünde unutup korlar salan, kanatan, kanattıkça kanayan... ah çilesi koynunda şu minik kızın, benim, benim gündüz!
  sen yalnızlığa her gün yeniden isim koymak, koydukça unutmak, unuttukça var olmak nedir, nasıl söylenir... bilme! bilme gündüz. ben adımı karaladım bu akşamüstü. unut. unut, daha da anmayalım.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

gurbet

-
 yazmak istediğin zaman yazamazsın. nedendir bilinmez. kalemin ucuna o tılsımı uzak diyarlardan kim getirir, duyamazsın.  ocakta fokurdayan bir çaydanlığın tam taşma evresinde hafifçe kaldırırsın başını. nefes alsın diye… yazmak tam da o sıra sarılır satırlara. mısralar o anda döker gözyaşlarını.  mürekkebin çaresizliğidir yazmak. esareti bir yüreğe… bir ruhun kölesi olmak… o tılsım nereden gelir, sorgulamaz yazarken gönül. tam taşma anında bir an önce kavuşmak için hasretine. boğulmak üzere olan mahkumun aldığı ilk nefes… minik yavrucağın dünyayla buluştuğu an ağlayarak-mutluluk gözyaşları- karşıladığı…  duvarların mahzen tadı verdiği zamanlar olur. gördüğün hiçbir yüz tanıdık gelmez hatırına. baktığın hiçbir boşluk yürek doldurmaz. bir ses bekler kulakların. bildik… uzaklardan olan ve hep başucunda hayalini beklettiğin. tam şurada bir düğüm vardır,geçmez. orada olmak, yazgıdır tenine. ömre işlenen bir gurbet vardır. kokusunu en içinde duyduğun.  her bir par...
Devamı

kayıp

-
 oysa tam tutacaktım. bilmiyordum böylesi kaygan olduğunu mutluluğumun. böylesi ulaşılmaz, soğuk ve kederli. tam şuradaydı. parmak uçlarının değdiğini hissediyordum oysa sıcaklığına yüreğimin. içime çekmeyi bu denli arzularken kenarında nefes vermek istemezdi kirpiklerim. buradaydı işte gözlerin. burada, üzerinde bakışlarımın.  sarmalayıp kaldırmıştım en ücrasına sorguların ve sancıların ötesine. gözlerden, kulaklardan, dokunmalardan öteye. gizli bir düş, kıymetli bir varoluş sancısı gibi. içim acıdı. içimi, acısıyla kavurup öylece bırakıyorum işte buraya. oysa tam da tutacaktım. bilmiyordum.
Devamı

sitare'ye mektuplar

-
  sitare’m…  n öbetimi pencerelere devrettim bu gece. yollarını beklemek, nefes almak gibi oldu artık. soluğunu özlüyorum. tenime değen sıcak soluğu... bir de gülüşün… içim sızlıyor düşledikçe. kaç gün oldu, saymıyorum. kaç asır belki? gözlerin uzakken bulutlarımı da aldılar ellerimden. ellerim… dokununca hala karanfiller açtırır mı saçlarında?  b u sabah yanı başımda buldum hasretini. çarşafla sarmaş dolaş olmuş kokunu izledim saatlerce. üşümüş olmalı. ısıtacak bir “ben” bulamazken. sonra sesin çalındı uzaklardan. ve bugün, mesafeler engel değil, anladım.  y üzün rüyalarımın en saf sarhoşluğu. buğusunu taşır hala dudaklarım ellerinin. her şey bıraktığın gibi... yani ben… hala şu divanın kenarında, dizlerimi çekip sokuluyorum anılara.  ö zlemin kavruk yüreğimi savurmakta... şu köşeden dönersin diye nöbette pencereler. aklın bende kalmasın. yüreğin kalsa kâfi! sonra sözlerin uğramasa da olur. gözlerin saklasın gülüşlerini.  s en gittin. tüm “sen”le...
Devamı